Verslagen

Schrijf een verslag van je wedstrijd door een nieuw bericht te publiceren op je teampagina. Dan verschijnt het ook automatisch op deze pagina 😉

Week 2 van het zaalseizoen

Week 2 van het zaalseizoen

Had u nog de 3e poulewedstrijd van ALO 1 tijdens de Haagse KorfbalDagen te goed. Ik kan u langs deze weg melden dat ALO zijn huid duur verkocht heeft tegen de Zoetermeerse 1e klasser. Brutaal met 1-3 voorkomen door goals van Cas, Roy en Sven en verder de hele eerste helft een gelijk opgaande strijd die pas na 11-11 in het voordeel van Phoenix uitviel omdat wij twee keer veel te snel (44 seconden voor tijd) het schot namen. In de tweede helft van deze leuke wedstrijd had Phoenix een keer een opleving waarin het snel achter elkaar scoorde waardoor we met 12-16 achter kwamen. Dit gat zijn we niet meer te boven te gekomen. En bij het doorwisselen van Thomas voor Roy, Roy voor Pat en Pat voor Thomas scoorde laatstgenoemde zijn eerste goal voor ALO 1. Colin, die geveld was door een voedselvergiftiging, kan op YouTube nog even terugkijken dat ALO 1 simpelweg gelijke tred hield qua scoren in het restant van de tweede helft. Het was uiteindelijk (24-21), niet genoeg voor een resultaat, maar een prima oefenpotje tegen een top eersteklasser. Vreemd genoeg verloor Phoenix twee dagen later van DES met 26-22 waardoor de Zoetermeerders de finale misten. Die werd overigens nipt gewonnen door Trigon.

Inmiddels is het alweer zondag 11 november en hebben we ook alweer tegen Conventus geoefend. Het tweede had even nodig om op te starten maar hand over hand werd het allemaal beter en finishten de reserves met een duidelijke 13-17 overwinning. Taai als altijd leek het Conventus van Benno Snaphaan wel iets bijgeleerd te hebben. Veel over elkaar heen snijden en ook de paal gebruiken als blok om overheen te snijden, leverde de geel-zwarten een hoop doelpunten op. Het klinkt misschien hautain om te zeggen dat we natuurlijk beter speelden maar het rendement was toch duidelijk in het voordeel van Conventus. Na een kwartier was het 5-8 en op slag van rust 10-13. We kwamen niet echt los en ik moet toch wel kwijt dat Conventus wel een beetje geholpen werd door de scheidsrechter. Wij een spelhervatting zij een vrijer, wij een vrijer zij een stip. Brutaal kwam Conventus in de tweede helft nog even voor met 17-16. Gelukkig waren Roy en Pat dusdanig op schot dat die korte dip al snel weer werd omgekeerd. Het einde kwam bij 20-25 waarna ondergetekende snel het hazenpad koos om snel wat te Macken en natuurlijk nog het einde van Verstappen te zien. Ter informatie, Colin heeft in zijn vingers gesneden waardoor hij ook vandaag niet binnen de lijnen kwam. We gaan met zijn allen duimen dat hij tegen ODO ook nog even kan oefenen.

Rob Siemer

(73)

Naadloze overgang veld naar zaal

Naadloze overgang veld naar zaal

Acht wedstrijden in 2 maanden op het veld, één keer trainen met de volledige selectie op dinsdag (op Tim na maar die had een goede reden) en dan gelijk de Haagse Korfbal Dagen starten met een redelijke ouverture tegen Dijkvogels in Hofstede. Slechts een kwartier duurde het verzet van de Westlanders waarna ALO snel uitliep naar een 13-6 ruststand. Ja wij speelden thuis! Goals van Colin, Casper en Isabel drie, Sven en Roy allebei twee. In de tweede helft eigenlijk hetzelfde spelbeeld. Een veel sterker ALO dat rustig doorging met scoren. Zodanig dat ook Soof, Elise en Myrthe op het scoreformulier kwamen en er na twee keer 30 minuten een stoere 27-14 op het bord stond. Zo moet het de hele zaalcompetitie ook. Over alle spelers scoren en minimaal 24 goals per wedstrijd maken. Dan gaat ALO zich wederom met de bovenste plek bemoeien.

Zojuist achter de pc gekropen om u te informeren over onze tweede partij in de HKD. Maar niet voordat u weet dat het tweede zich afgelopen donderdag verslikte in Dijkvogels 2 (20-16) en er vooral aan de achterkant van de korf niet goed werd aangesloten. Goed leermomentje voor de reserves maar zeker ook voor ALO 1 dat tegen ONDO 1 (die houden ook wel van achter de korf schieten) flink van leer moest trekken om de ploeg uit ’s-Gravenzande af te stoppen na een furieus begin (1-3, ja we speelden weer thuis). Na 18 minuten stond ONDO nog steeds aan de goede kant van de score (4-6) maar een triootje van Sven, Sophie en Casper bracht de kentering in de wedstrijd die we met strak verdedigen zelf afdwongen. Elise, Casper en Sven noteerden het tweede triootje in de eerste helft waardoor ALO met 12-10 de kleedkamer opzocht. Ik heb veel gewisseld bij de heren. Patrick voor Colin, Colin voor Roy, Roy voor Pat, Pat voor Col en Col voor Roy. Tot slot Roy voor Pat en toen was alles weer bij het oude. Wat niet bij het oude bleef was het scoreverloop. Misschien moet u maar even op Youtube kijken naar ALO 1-ONDO 1 en zelf oordelen hoe het kon gebeuren dat we een 18-11 voorsprong helemaal lieten verdampen tot 18 gelijk. De druk werd iedereen teveel behalve Casper die natuurlijk de winnaar binnenschoot zonder enige vorm van afvang. De winst was heel benauwd en in de fase dat we niet scoorden, hadden velen met mij waarschijnlijk een déjà vu met de laatste veldwedstrijd tegen Revival. Als ze niet (meer) vallen krijg je dit soort wedstrijdjes. Al met al was de 19-18 wel terecht en misschien ook wel leuk voor de toeschouwers. Spektakel alom en komende dinsdag nog een toetje tegen Phoenix in de Veur. ALO moet winnen om eerste te worden en dat gaan we natuurlijk gewoon proberen. Het is al om 19.15 uur dus kom gerust even kijken.

Rob Siemer

(143)

Wedstrijd van de gemiste kansen

Wedstrijd van de gemiste kansen

De eerste helft veld zit er ruimschoots op. Afgelopen zaterdag speelden we al de return tegen Revival en dat leek in eerste instantie een “makkie” te worden. Myrthe (2x), Sven en Cas hadden 13 minuten nodig om 5-0 op het scorebord te zetten. Geen vuiltje aan de lucht (letterlijk en figuurlijk) want ook het regenachtige weer maakte tijdens de laatste minuten van ALO 2 plaats voor een flauw najaarszonnetje. ALO 2 dat overigens ruim won van de oude glorie van Rohda. Eerlijkheidshalve werd het verschil pas gemaakt toen Rohda 5 met 7 spelers kwam te staan omdat een dame een kuitblessure opliep. 20-15 is ook eindelijk eens een mooie score. Nou ja toen ALO 1 vijf goals voor kwam, begon de kwelling.

We hebben lang niet de hele wedstrijd op film maar we mogen stellen dat we in ieder geval 9 doorlopers, 3 klein kansen en 4 schoten (erin en er weer uit) gemist hebben in een uur. Dat is op zich best knap. Zou het dan toch komen doordat we afgelopen week de krachttraining hebben overgeslagen? We zullen het nooit weten. Puntje bij paaltje lieten we de ploeg uit Terschuur helemaal terug komen in de wedstrijd. 8 minuten voor rust stond het 7-5. Gelukkig zorgde Casper met zijn tweede goal voor een comfortabele 8-5 ruststand.
Het tweede stuk ontaardde in een soort quasi vervelende maar toch voortdurend spannende strijd. Met het inbrengen van dame 10 kon het eerste aanvalsvak van Revival in ieder geval meer rebounds pakken dan ervoor en was het rendement van onze tegenstander natuurlijk vele malen beter dan dat van ons. Na 12 minuten in de tweede helft gebeurde het onvermijdelijke. Revival kwam langszij en geloofde in meer. ALO 1 verdedigde echter heel geconcentreerd en ging met statisch afvangen over een heer in beide vakken spelen om de grote getallen. Waar Revival gemiddeld een of twee keer schoot in een aanval deden wij dat vier tot vijf keer. Roy met zijn eerste, Soof en Colin zetten ALO weer op winst maar nog steeds wilde Revival niet capituleren en kwam via een strafworp en vrije bal op 1 punt (14-13). Time out: Eindigen met Sven, schiet de eerste bal naar de rebounder toe en ga gelijk achter je schot aan. Door de spanning van die laatste minuut kwam die boodschap niet aan bij Isabel en Roy. Maar zoals zo vaak maakte Roy wel een eind aan een illusie van de bezoekers, volgens mij stond Sven niet eens in de vang. Wij hebben dus heel erg moeizaam gewonnen maar het was wel terecht. (15-13). Komende week meteen spelen in de zaal tijdens de Haagse Korfbal Dagen. U bent welkom in Maasland waar ALO 1 het opneemt tegen Dijkvogels in de Hofstede (21.00 uur).

Rob Siemer

(115)

Verslag najaar veld E2

Verslag najaar veld E2

Leren verliezen is even belangrijk als weten hoe je moet winnen. En om een lang verhaal kort te maken heeft de E2 deze les in de afgelopen wedstrijden zes keer gepresenteerd gekregen. Is dat dan heel erg? Ik denk zelf van niet. Er zijn een aantal momenten geweest waarop de E2 heeft getoond dat ze zeker weerstand kunnen bieden op het niveau waarop ze speelden. Natuurlijk was het ook pittig voor 4 meiden om tegen jongens te spelen en dit zonder door te kunnen wisselen. Maar dit zie ik zelf zeker niet als hoofdreden.

Maar wat maakt dat dingen het ene moment wel lukken en dat het soms zo uit onze vingers glipt? Om antwoord te vinden op deze vraag dook ik even in een boekje van Anton Geesink. Daar vond ik zijn uitspraak: If you want to be a champion, you have to look like a champion. Misschien ligt hier wel het antwoord op de vraag. Want een kampioen zal altijd dat stapje extra zetten, die zie je constant voor elke bal gaan, en je ziet dat hij blijft rennen om vrij te komen en als een plaag constant bovenop zijn tegenstander staat. Zoals Sander het al mooi samenvatte: “Al spelen we tegen het Nederlands team, je kan op zijn minst blijven rennen.”
Maar hoe nu verder? Uiteraard zijn we door deze uitslagen een pouletje lager gaan spelen. Daar mogen we alsnog stevige tegenstand verwachten. Doordat we maar liefst twee nieuwe leden mogen verwelkomen in de E hebben we straks in elk geval een extra speler in de E2. Dat biedt ons natuurlijk wat lucht om soms even bij te komen. Daarbij gaan we regelmatig beelden terug kijken van wat we aan het doen zijn. Dan kunnen we ons bij het kijken van die beelden mooi afvragen: “Does it look like a champion, or a like champignon?”.

 

(46)

Wie wil er zonnebrand?

Wie wil er zonnebrand?

Dat is een zinnetje wat je niet vaak hoort rond half oktober in Nederland. Toch was het geen gekke vraag van Marit vlak voor aanvang van de wedstrijd tegen HKC. Nu had ik gisteren een onwaarschijnlijk slechte wedstrijd gezien en het leek er 20 minuten op alsof de geschiedenis zich ging herhalen. Na een kwartier stond er een karige 2-1 op het scorebord en was er van Haagse kant nauwelijks sprake van strijd, vechtlust, duelkracht en het pakken van zoveel mogelijk rebounds.

We hadden nota bene 5 mensen publiek. Die hadden het warm maar werden van het korfbal niet warm of koud. Zo’n 8 minuten voor rust las het scorebord 5-5 en was het time-out-tijd. Het had effect want ALO 1 schakelde over naar vechtmodus en kwam gelijk, voor het eerst deze wedstrijd, op voorsprong door goals van Soof en Roy. In de luttele minuten van de eerste helft scoorden beide teams er lekker op los. ALO deed het net iets beter. Elise, Isabel en Myrthe zorgden voor een comfortabele ruststand van 7-10. Diezelfde Myrthe en Roy zorgden meteen na de thee voor een vijfpunten-gat (7-12) en Casper en Sven voor de laatste keer (9-14). Het siert onze tegenstanders dat ze op wilskracht en strijd terug kwamen in deze partij (13-14). In deze fase miste HKC ook nog twee stippen maar, het moet gezegd, daar zat een hoog Sinterklaasgehalte aan. Isabel knalde 13-15 binnen maar de eindfase ging zijn spannendste fase in omdat HKC weigerde te capituleren (13-14, 14-15 en 15-16). Sven’s derde en Myrthe’s nummer 3 en 4 gooiden de wedstrijd definitief in het slot. Het einde kwam bij 17-20. Gelukkig heeft designated driver Dick en o.g. geen 350 kilometer gereden voor Jan met de korte achternaam. Wat ALO 2 liet liggen in Amsterdam (11-10 tegen Blauw Wit 5) nam ALO 1 samen met reserves Tim en Marit mee terug naar Den Haag. Iedereen bedankt voor de steun! Nog 2 wedstrijden thuis voordat we de zaal in gaan. U bent van harte welkom!

Rob Siemer

(161)