Verslagen

Schrijf een verslag van je wedstrijd door een nieuw bericht te publiceren op je teampagina. Dan verschijnt het ook automatisch op deze pagina 😉

Weer net niet

Weer net niet

Het had leuk geweest. Wij winnen uit bij Haarlem en Swift bezwijkt onder de spanning uit bij HKC. Het is en was wishful thinking. ALO 1 liet er geen enkele twijfel over bestaan, ook wedstrijd zes na de zaal werd met overtuiging binnen geharkt (11-21).

Tot 5-5 ging het allemaal erg vlot met scoren ondanks de straffe wind die over de lengte van het grote speelveld stond. Een handjevol supporters zag ALO 1 na die 5-5 langzaam uitlopen naar een comfortabele 8-14 ruststand. Vooral Roy en Cas hadden weinig last van de wind en schoten uit alle windrichtingen raak. Ook een groot deel van ALO 3, die voor ons de 2e plek in de poule veilig stelden, zag een relaxte tweede helft waarbij Haarlem het allemaal wel best vond en wij moeiteloos het 6-puntengat konden consolideren en verder uitbouwen. Soof kreeg nog een publiekswissel in haar allerlaatste wedstrijd in ALO 1. In allerijl even 3 paardenbloemen geplukt zodat zij, net als de spelers van Haarlem, een ruikertje meekreeg naar de bank. Het gaat om het gebaar toch?* Werkelijk niemand had aan het eind een onderbuikgevoel dat het mis was gegaan in Hengelo en feitelijk was het seizoen en daarmee mijn verbintenis met ALO, ten einde. 25 punten en weer geen kampioen is echt onwerkelijk, zeker omdat in 2C Hellas ’63 met 19 punten wel promoveert naar de 1e klasse. Best wel onbevredigend dus.
Bij Haarlem goed gebruik gemaakt van de douchefaciliteiten en vervolgens terug naar het veld. Jammer dat ALO 2 gisteren al speelde, 11-11 tegen ZKC, waardoor alleen Patrick en broer Chris het team vertegenwoordigden bij het laatste gezamenlijke avondmaal (New York pizza) van de stieren met ballen. Ik wil beginnen met het bedanken van Roy Boersma voor zijn tomeloze inzet en enthousiasme bij de core-/conditietrainingen iedere dinsdag. Jammer dat je er niet bij was. De selectie voor de hele leuke krat met lekkernijen in alle soorten en maten. De dinerbon is ook geldig bij El Pueblo in Zoetermeer dus dat komt helemaal goed. Astrid en Pim voor het onverwachte proeverijtje van niet nader te noemen merken! De bierton, bestuur en TC voor de soepele samenwerking en analyses en alle familie van de spelers die er heel vaak waren om het kroost aan te moedigen. Annemarie, Martijn, Chris, Gijs en ook een beetje Maarten die mij als technisch apparaat hebben bijgestaan de afgelopen twee jaar. Natuurlijk alle spelers van ALO 3 en 2 en A1 die ons gecompleteerd hebben met een speciale vermelding voor Patrick en Laurine. Ik wens iedereen een hele fijne vakantie en vrijwel zeker tot volgend jaar wanneer ik als aandachtig toeschouwer bij de bierton ben te vinden. Iedereen bedankt voor de leuke tijd!

Rob Siemer

(103)

Zonneschijn

Zonneschijn

Je zal maar zo heten van achteren. De speler/coach van Blauw-Wit 5, Harold, draagt deze achternaam. En dan ook nog op een dag dat de mussen dood van het dak vallen en je zweetdruppels verdampen voordat ze de grond raken. Je kan het ook overdrijven hè! In al zijn wijsheid bleef de heer Zonneschijn zo lang mogelijk aan de kant om de eenvoudige reden dat het veel te warm was en vanwege het feit dat de oude garde van Blauw-Wit 5 geen poot aan de grond kreeg tegen onze jonkies, of moet ik zeggen geen bal in de korf? Ruime overwinning dus van het tweede team dat en passant afscheid nam van een aantal spelers die komend seizoen niet terugkeren in de selectie van ALO. Noem even geen namen omdat ik dan weer iemand vergeet!

ALO 1 mocht natuurlijk niet achterblijven en moest onder tropische omstandigheden een fel van zich afbijtend HKC van zich afhouden. De ploeg is lastig en eerlijk gezegd snap ik ook niet waarom zij onderaan staan. Uit ging het niet allemaal van harte en ook nu bleek de ploeg uit Hengelo een taaie opponent. Alleen het begin van de wedstrijd was nu voor ALO nadat Isabel de openingstreffer noteerde in een van de eerste aanvallen, zorgden Casper (2x) en Roy voor een soepele 4-1. Toen Sven, Isabel en Soof er 7-3 van maakten leek het pleit al vroeg beslecht. We spelen een kwartier wanneer HKC gas geeft en binnen 3 aanvallen de aansluiting (7-6) heeft. Tot de rust geven de ploegen elkaar niets cadeau en is het 10-10 wanneer we lekker de schaduw opzoeken. Wij waren het best afgekoeld want we scoorden vijf keer op rij voordat HKC in de gaten had dat het op deze manier wel klaar was. De rest van de wedstrijd bleven we mee scoren als het nodig was en eindigde deze laatste thuiswedstrijd van het seizoen in 21-18 (uit was dat 17-20). Soof kreeg nog een publiekswissel want zij is komend seizoen geen onderdeel meer van de selectie. HKC staat op een fatale plaats maar waren vrij snel over het verlies heen toen er een paar koude buisjes waren weggewerkt en Herbert Schaap (wie kent hem niet?) een paar lekkere meezingers inzette. Lekker broodje hot dog van Robbie erbij. Het was goed toeven op het ALO-veld. Een deel van Blauw-Wit bleef ook wat langer hangen en HKC ging heel laat pas terug naar Hengelo. De laatste Super Sunday was ook gelijk wel de beste wat mij betreft. Was rond 21.30 pas thuis. Na het pinksterweekend nog een keer knallen in en tegen Haarlem en dan maar hopen dat Swift bezwijkt onder de druk in Hengelo. Iedereen die ik gisteren niet heb gezien wens ik vanaf hier alvast een fijne vakantie en wellicht dat ik volgend jaar als supporter bij de bierton te vinden ben om te kijken wat de ALO-selectie ervan bakt onder leiding van Marco.

Rob Siemer

(116)

Uitstel

Uitstel

Een wegafsluiting van de A4 zorgde ervoor dat, vlak voor dat we voor de “vierentwintigste” keer tegen Swift moesten spelen, de nieuwe route van onze Google Maps vrienden ons via de A5 en IJ-tunnel bij hun veld bracht. Deze route was zoveel prettiger dan alle keren hiervoor. Informatie waar we dus geen reet (meer) aan hebben want het gaat zeker een jaar duren voordat we misschien weer tegen Swift moeten. De koploper die het hele seizoen al wedstrijden wint, kampioen werd in de zaal en nu hard op weg om dit op het veld te herhalen. ALO deed in ieder geval wat het moest doen om de druk erop te houden bij de Amsterdammers en het kampioensfeest uit te stellen tot de laatste uitwedstrijd als zij naar Hengelo moeten. HKC krijgen wij komend weekend op bezoek en Swift gaat naar Haarlem. De wedstrijd was spannend en had veel strijd. De scheidsrechter liet een hoop gaan en daar hadden beide ploegen last c.q. profijt van. Lekker zonnetje en een straf windje dwars over het veld. In de zaal begonnen we niet goed aan die uitwedstrijd, kwamen snel met 4-0 achter voordat we wakker werden. Iets wat we zondag dus niet wilden.

Toch bleek dat ook nu weer het scenario voor Martin van Eijk c.s. die in 7 minuten uitliepen naar een 4-1 voorsprong. Daar was helemaal niets aan gestolen. Swift was duidelijk beter in die fase en bij 6-3 was er al sprake van een kantelpunt. Swift verzuimde uit te lopen naar een 4-puntengat door een gemiste stip en ALO scoorde gelijk twee keer snel achter elkaar de aansluitende treffers (Casper en Roy, die een groot aandeel hadden in de score van vandaag, allebei 6). Het initiatief bleef heel lang bij Swift (6-5, 7-6, 8-7 en 9-8, 10 minuten voor rust) maar toen was het afgelopen. Elise nivelleerde met een flitsend snel schot en Casper schoot ALO voor het eerst op voorsprong. Het laatste woord voor rust was voor de titelkandidaat maar de toon was in ieder geval gezet.

We gingen het niet cadeau geven en dat liet Roy meteen merken na rust met twee droge knallen bracht hij de stand op 11-13 en begon Swift al een soort van spanning te voelen die niet bepaald positief doorwerkte in het spel. Hoop één-schots aanvallen en afvallende ballen die plotseling de kant van ALO opvielen. Dom balverlies, overigens ook aan onze kant, strafworpen missen en een beetje mopperen op elkaar en de scheidsrechter. Toen Roy en Casper een kwartier voor tijd de stand naar 13-16 tilden (de eerste keer dat wij er 3 voorkwamen) voelde iedereen (Pat, Elly, Nouk en Lau en de enige supporter Tim) dat ALO de bovenliggende partij was en Swift haar feestje moest uitstellen. In de laatste minuut kwam Swift nog op 1 goal maar gooide Roy met zijn 6e in de dying seconds van deze wedstrijd de deur op slot, 17-19. Waarom Swift dan toch kampioen wordt? Het onderling resultaat tegen ons is beter dus ze mogen nog een keer gelijk spelen zelfs. Het gat naar de nummer 3 Haarlem is 9 punten wat aangeeft dat het niveauverschil extreem groot is. We hebben het in ieder geval voor onszelf ook leuk gehouden tot het eind waar de conclusie wel eens zou kunnen zijn: weer geen promotie met 25 punten! Komend weekend de laatste Super Sunday met een mogelijk kampioenschap voor ALO 5 zo is mij verteld en een hoop steun voor ALO 2 dat eigenlijk nog 2 punten nodig heeft!

Rob Siemer

(139)

Saai en koud

Saai en koud

Gisteren kregen we geen goed nieuws. Niets ernstigs of zo maar, na navraag bij de coach, blijkt dat koploper Swift een moeilijke middag beleefde bij Spirit. De ploeg stond achter met 7-12 in de rust, rechtte de rug in de tweede helft ging erop en erover (14-16). De thuisploeg kwam terug tot 18-18 waarbij Swift in de zoemer de winnende erin gooide (18-19).

De tweede super Sunday achter elkaar bracht een, ik kan er even geen ander woord voor vinden, inspiratieloos potje van de reserves tegen de derde uitgave van OKV. Hoewel snel duidelijk was dat ALO 2 hier niet van ging verliezen was het allemaal wel heel moeizaam. Scoren ging niet echt makkelijk, de afvang liet weinig marge voor afwisseling en verdedigend lieten we hier en daar ook flinke steken vallen. 12-9 was genoeg. Dan ALO 1 die tegen ZwartWit aan de bak mocht. Het gelijke spel nog in het achterhoofd was reden genoeg om super gemotiveerd aan die wedstrijd te beginnen. Volgens Casper zouden we nu wel makkelijk scoren en met rust al stevig voorstaan. Dat scenario was ook precies wat ik voor ogen had maar de ploeg uit Delden, met drie keer 2 meter heren, had daar een hele andere opvatting over. Stijf erachter, op alles terugvallen en aanvallend met rommelkorfbal in de paalzone vrije ballen en stippen versieren om zo veel mogelijk rendement te halen met minimale inzet of kunde. Iets waar de scheidsrechter ook graag aan mee hielp. Na de 0-1 in de 6e minuut duurde het weer 6 minuten voordat Soof de gelijkmaker binnen schoot.  12 minuten voor rust was het wederom Sophie die de eerste voorsprong (3-2) op het bord zette. Casper en Sven wisten allebei nog een keer te scoren waardoor een 5-2 ruststand echt het hoogst haalbare bleek. ALO was natuurlijk veel beter dan de ploeg uit Delden. Loop je snel uit tegen zo’n ploeg dan is het kaassie maar nu blonken we alleen uit in het missen van kansen en snel balverlies in bepaalde fases. Dat laatste kunnen we rustig op conto van de scheidsrechter schrijven want die maakte het soms heel bont! Zes minuten voor tijd scoorde Roy de 10-6 na een mooie actie van Myrthe waarna alles eindelijk op zijn plaats viel. Door goals van Soof, Casper, Roy en Sven liepen we binnen no time uit naar 14-6. Casper schoot ook nog 15-7 binnen uit een doorloop en de zwart-witten konden onverrichterzake ruim twee uur terug naar Delden rijden. Er staan nu vier ploegen op 6 punten onderaan waarvan Sporting West eigenlijk niet thuishoort in dat rijtje. Hoewel ALO 1 niet zo heel veel verkeerd deed vandaag vond ik het allemaal saai en koud. Wat weer een hoop goed maakte was het broodje rendang van Robbie. Komend weekend gaan we proberen om van Swift te winnen terwijl ze nog geen kampioen zijn. Beetje druk erop zetten want we spelen hoe dan ook niet tegen elkaar in het nieuwe seizoen.

Rob Siemer

(110)

Revanche

Revanche

Voor heel veel sporten loopt het seizoen op het einde.  De Studio sport uitzending van zondag 12 mei liet in ieder geval soort van feestjes, beslissingen, nacompetitie en andere knopen die doorgehakt moesten worden, zien! De belangrijkste was natuurlijk het officieuze kampioenschap van Ajax. Allemaal hartstikke leuk maar voorlopig moest ALO 1 nog wel even aan de bak tegen de hekkensluiter Sporting West. Wat doet die ploeg daar? Iedereen heeft gezien of gehoord dat wij in de zaal twee keer verloren van deze lastige Amsterdamse volksclub!

Het ging ook allemaal heel moeizaam in de eerste helft waarbij het eerste aanvalsvak heel veel moeite had met scoren en de eerste verdediging simpelweg heel goed de deur op slot hield waardoor de bezoekers ook maar tot 7 goals kwamen in de eerste 30 minuten waarbij Patrick (voor Colin in de aanval) gelukkig het eerste twee-puntengat dichtte (4-5) en Casper een seconde voor rust (6-7).

Na rust kwamen we snel in de wedstrijd. Door treffers van Casper, Roy en Sven. Door een wissel van de tegenstander van Casper kreeg dit vak meer en makkelijkere scoringskansen en konden we wat beter afwisselen. Tegengoaltje maar gelijk weer een drieluik van Isabel, Myrthe en Roy zorgde voor het eerste drie-puntengat. In ons voordeel eindelijk. Hoewel er af en toe een fris windje over het veld stond was het in de luwte van de omringende bomen goed toeven voor een flink aantal supporters die helemaal niets om voetbal geven. Langzamerhand druppelden berichten binnen bij de bank dat Ajax met 4-1 voorstond en PSV in Alkmaar tegen een 1-0 achterstand aankeek. Hoewel we het niet echt aan spelers doorgaven leek het wel alsof ALO 1 niet meer kon verliezen. Zeker na het 3e drieluik in de tweede helft van Casper, Colin en Sven (16-11) was er letterlijk en figuurlijk geen vuiltje aan de lucht. Voor Sporting was het allemaal best belangrijk. Zij wilden graag van de onderste plaats af maar wij wilden twee blamerende zaalnederlagen wegpoetsen. Dat is, zoals iedereen heeft kunnen zien, goed gelukt. Komende zondag komt de luchtmacht uit Delden op bezoek (Zwart-Wit). Natuurlijk moeten we winnen en hopen dat een dag eerder Swift eindelijk eens een wedstrijd verliest die ertoe doet!

Rob Siemer

(97)