ALO Selectie

Programma in .ICS formaat
De HKC ALO Selectie wordt gesponsord door

etos schmale_1cash_1300x300 Casa Vacanza 300x300 haagse massage beter

ALO 1
Dames Denise Elise Isabel Myrthe
Heren Casper Colin Patrick Roy Sven
Coach Marco Teun

Teambegeleider:

 

Programma in .ICS formaat

ALO 2
Dames Anouk Isabella Laurine Lucie Madelief Marit
Heren Lucas Pim Raven Tim Tomáz Matteo
Coach Chris Gijs

Teambegeleider:


Programma ALO 1 komende week

ALO 1
zondag 22 september 2019,  14:30  
ALO 1 – SDO 1
Wedstrijd# WK949 (2B)
Dames Denise, Elise, Isabel, Myrthe
Heren Casper, Colin, Patrick, Roy, Sven
Reserves
Coach Marco, Teun
Verzamelen 13:30
Opmerking(en)
Locatie Bosjes van Pex (Evert Wytemaweg 6, Den Haag)
ALO 1
zondag 29 september 2019,  14:30  
DKB 1 – ALO 1
Wedstrijd# WK1290 (2B)
Dames Denise, Elise, Isabel, Myrthe
Heren Casper, Colin, Patrick, Roy, Sven
Reserves
Coach Marco, Teun
Verzamelen onbekend
Opmerking(en)
Locatie Naestenbest (Jac van Wassenaerstraat 65, Best)

Teambegeleider:


Programma ALO 2 komende week

ALO 2
zondag 22 september 2019,  13:00  
ALO 2 – ZKV 3
Wedstrijd# WK3826 (R2J)
Dames Anouk, Isabella, Laurine, Lucie, Madelief, Marit
Heren Lucas, Pim, Raven, Tim, Tomáz Matteo
Reserves
Coach Chris, Gijs
Verzamelen 12:00
Opmerking(en)
Locatie Bosjes van Pex (Evert Wytemaweg 6, Den Haag)
ALO 2
zondag 29 september 2019,  13:00  
Groen Geel 4 – ALO 2
Wedstrijd# WK4412 (R2J)
Dames Anouk, Isabella, Laurine, Lucie, Madelief, Marit
Heren Lucas, Pim, Raven, Tim, Tomáz Matteo
Reserves
Coach Chris, Gijs
Verzamelen onbekend
Opmerking(en)
Locatie Trickelsoord (De Drie Morgen 2, Wormer)

Teambegeleider:

Eerste overwinning mooie teamprestatie

Eerste overwinning mooie teamprestatie

“Zet dat er maar duidelijk in, ze hebben deze mooie prestatie echt als team neergezet. Ik ben trots op ze”. Marco Swikker kijkt tevreden terug op de eerste competitiewedstrijd. “Het eerste kwartier was niet geweldig, met name omdat de kansen die we creëerden er niet ingingen en bij DOT wel. Maar het team bleef gelukkig rustig en we hebben eigenlijk geen moment gedacht dat we deze wedstrijd niet zouden winnen. In de oefenwedstrijd tegen Movado kwamen we ook achter met 7-2 om vervolgens in de tweede helft terug te komen en met 19-11 te winnen. Dus ja, dat vertrouwen is er gelukkig. Deze wedstrijd hebben we vooral het verschil kunnen maken dankzij de dames, die sterker waren dan de dames van Ten Donck. Opvallend goed reboundspel van Denise, die dankzij haar dienende rol het hele vak droeg.

Ik vond het erg leuk om te zien dat waar we op getraind hebben, ook diverse keren in de wedstrijd werd toegepast. Het team is leergierig en pikt aanwijzingen snel op. Een voorbeeld: In de eerste helft botste Myrthe regelmatig op haar dame als ze een doorloop wilde nemen, omdat haar dame zich als een kamikaze voor haar wierp. In de rust heb ik haar uitgelegd dat ze ook op het laatste moment kon inhouden en dan een korte kans pakken. Als je dan ziet dat ze die tip direct toepast, dan word je daar heel blij van. In het vak van Sven werd er in de tweede helft geduldiger gespeeld, waardoor de aanvallen steeds beter liepen. Geduld om vanuit de 3-1 soms de 2-2 neer te zetten, afgewisseld met verrassend snel spel, het was leuk om naar te kijken.”

Routine versus jeugdig elan

Ook de beide coaches van twee waren tevreden over de wedstrijd, al zal dat sommige toeschouwers wellicht verbazen na de 8-15 nederlaag. “Je moet niet vergeten dat 3 van de Eibernestdames  tot een paar jaar geleden nog in de hoofdklasse speelden” aldus Gijs. “We mogen als ALO niet van dit jonge team verwachten dat ze van zoveel routine winnen. Dit zijn wedstrijden waar ze veel van kunnen leren.” Chris is het daar helemaal mee eens: “We hebben wat dat betreft een beetje pech met de poule, we gaan vermoedelijk nog meer geroutineerde teams treffen. Gelukkig hebben we een fit, jong team en we verwachten dat ze door dit soort wedstrijden snel zullen groeien.”

 

(196)

Weer net niet

Weer net niet

Het had leuk geweest. Wij winnen uit bij Haarlem en Swift bezwijkt onder de spanning uit bij HKC. Het is en was wishful thinking. ALO 1 liet er geen enkele twijfel over bestaan, ook wedstrijd zes na de zaal werd met overtuiging binnen geharkt (11-21).

Tot 5-5 ging het allemaal erg vlot met scoren ondanks de straffe wind die over de lengte van het grote speelveld stond. Een handjevol supporters zag ALO 1 na die 5-5 langzaam uitlopen naar een comfortabele 8-14 ruststand. Vooral Roy en Cas hadden weinig last van de wind en schoten uit alle windrichtingen raak. Ook een groot deel van ALO 3, die voor ons de 2e plek in de poule veilig stelden, zag een relaxte tweede helft waarbij Haarlem het allemaal wel best vond en wij moeiteloos het 6-puntengat konden consolideren en verder uitbouwen. Soof kreeg nog een publiekswissel in haar allerlaatste wedstrijd in ALO 1. In allerijl even 3 paardenbloemen geplukt zodat zij, net als de spelers van Haarlem, een ruikertje meekreeg naar de bank. Het gaat om het gebaar toch?* Werkelijk niemand had aan het eind een onderbuikgevoel dat het mis was gegaan in Hengelo en feitelijk was het seizoen en daarmee mijn verbintenis met ALO, ten einde. 25 punten en weer geen kampioen is echt onwerkelijk, zeker omdat in 2C Hellas ’63 met 19 punten wel promoveert naar de 1e klasse. Best wel onbevredigend dus.
Bij Haarlem goed gebruik gemaakt van de douchefaciliteiten en vervolgens terug naar het veld. Jammer dat ALO 2 gisteren al speelde, 11-11 tegen ZKC, waardoor alleen Patrick en broer Chris het team vertegenwoordigden bij het laatste gezamenlijke avondmaal (New York pizza) van de stieren met ballen. Ik wil beginnen met het bedanken van Roy Boersma voor zijn tomeloze inzet en enthousiasme bij de core-/conditietrainingen iedere dinsdag. Jammer dat je er niet bij was. De selectie voor de hele leuke krat met lekkernijen in alle soorten en maten. De dinerbon is ook geldig bij El Pueblo in Zoetermeer dus dat komt helemaal goed. Astrid en Pim voor het onverwachte proeverijtje van niet nader te noemen merken! De bierton, bestuur en TC voor de soepele samenwerking en analyses en alle familie van de spelers die er heel vaak waren om het kroost aan te moedigen. Annemarie, Martijn, Chris, Gijs en ook een beetje Maarten die mij als technisch apparaat hebben bijgestaan de afgelopen twee jaar. Natuurlijk alle spelers van ALO 3 en 2 en A1 die ons gecompleteerd hebben met een speciale vermelding voor Patrick en Laurine. Ik wens iedereen een hele fijne vakantie en vrijwel zeker tot volgend jaar wanneer ik als aandachtig toeschouwer bij de bierton ben te vinden. Iedereen bedankt voor de leuke tijd!

Rob Siemer

(117)

Zonneschijn

Zonneschijn

Je zal maar zo heten van achteren. De speler/coach van Blauw-Wit 5, Harold, draagt deze achternaam. En dan ook nog op een dag dat de mussen dood van het dak vallen en je zweetdruppels verdampen voordat ze de grond raken. Je kan het ook overdrijven hè! In al zijn wijsheid bleef de heer Zonneschijn zo lang mogelijk aan de kant om de eenvoudige reden dat het veel te warm was en vanwege het feit dat de oude garde van Blauw-Wit 5 geen poot aan de grond kreeg tegen onze jonkies, of moet ik zeggen geen bal in de korf? Ruime overwinning dus van het tweede team dat en passant afscheid nam van een aantal spelers die komend seizoen niet terugkeren in de selectie van ALO. Noem even geen namen omdat ik dan weer iemand vergeet!

ALO 1 mocht natuurlijk niet achterblijven en moest onder tropische omstandigheden een fel van zich afbijtend HKC van zich afhouden. De ploeg is lastig en eerlijk gezegd snap ik ook niet waarom zij onderaan staan. Uit ging het niet allemaal van harte en ook nu bleek de ploeg uit Hengelo een taaie opponent. Alleen het begin van de wedstrijd was nu voor ALO nadat Isabel de openingstreffer noteerde in een van de eerste aanvallen, zorgden Casper (2x) en Roy voor een soepele 4-1. Toen Sven, Isabel en Soof er 7-3 van maakten leek het pleit al vroeg beslecht. We spelen een kwartier wanneer HKC gas geeft en binnen 3 aanvallen de aansluiting (7-6) heeft. Tot de rust geven de ploegen elkaar niets cadeau en is het 10-10 wanneer we lekker de schaduw opzoeken. Wij waren het best afgekoeld want we scoorden vijf keer op rij voordat HKC in de gaten had dat het op deze manier wel klaar was. De rest van de wedstrijd bleven we mee scoren als het nodig was en eindigde deze laatste thuiswedstrijd van het seizoen in 21-18 (uit was dat 17-20). Soof kreeg nog een publiekswissel want zij is komend seizoen geen onderdeel meer van de selectie. HKC staat op een fatale plaats maar waren vrij snel over het verlies heen toen er een paar koude buisjes waren weggewerkt en Herbert Schaap (wie kent hem niet?) een paar lekkere meezingers inzette. Lekker broodje hot dog van Robbie erbij. Het was goed toeven op het ALO-veld. Een deel van Blauw-Wit bleef ook wat langer hangen en HKC ging heel laat pas terug naar Hengelo. De laatste Super Sunday was ook gelijk wel de beste wat mij betreft. Was rond 21.30 pas thuis. Na het pinksterweekend nog een keer knallen in en tegen Haarlem en dan maar hopen dat Swift bezwijkt onder de druk in Hengelo. Iedereen die ik gisteren niet heb gezien wens ik vanaf hier alvast een fijne vakantie en wellicht dat ik volgend jaar als supporter bij de bierton te vinden ben om te kijken wat de ALO-selectie ervan bakt onder leiding van Marco.

Rob Siemer

(126)

Uitstel

Uitstel

Een wegafsluiting van de A4 zorgde ervoor dat, vlak voor dat we voor de “vierentwintigste” keer tegen Swift moesten spelen, de nieuwe route van onze Google Maps vrienden ons via de A5 en IJ-tunnel bij hun veld bracht. Deze route was zoveel prettiger dan alle keren hiervoor. Informatie waar we dus geen reet (meer) aan hebben want het gaat zeker een jaar duren voordat we misschien weer tegen Swift moeten. De koploper die het hele seizoen al wedstrijden wint, kampioen werd in de zaal en nu hard op weg om dit op het veld te herhalen. ALO deed in ieder geval wat het moest doen om de druk erop te houden bij de Amsterdammers en het kampioensfeest uit te stellen tot de laatste uitwedstrijd als zij naar Hengelo moeten. HKC krijgen wij komend weekend op bezoek en Swift gaat naar Haarlem. De wedstrijd was spannend en had veel strijd. De scheidsrechter liet een hoop gaan en daar hadden beide ploegen last c.q. profijt van. Lekker zonnetje en een straf windje dwars over het veld. In de zaal begonnen we niet goed aan die uitwedstrijd, kwamen snel met 4-0 achter voordat we wakker werden. Iets wat we zondag dus niet wilden.

Toch bleek dat ook nu weer het scenario voor Martin van Eijk c.s. die in 7 minuten uitliepen naar een 4-1 voorsprong. Daar was helemaal niets aan gestolen. Swift was duidelijk beter in die fase en bij 6-3 was er al sprake van een kantelpunt. Swift verzuimde uit te lopen naar een 4-puntengat door een gemiste stip en ALO scoorde gelijk twee keer snel achter elkaar de aansluitende treffers (Casper en Roy, die een groot aandeel hadden in de score van vandaag, allebei 6). Het initiatief bleef heel lang bij Swift (6-5, 7-6, 8-7 en 9-8, 10 minuten voor rust) maar toen was het afgelopen. Elise nivelleerde met een flitsend snel schot en Casper schoot ALO voor het eerst op voorsprong. Het laatste woord voor rust was voor de titelkandidaat maar de toon was in ieder geval gezet.

We gingen het niet cadeau geven en dat liet Roy meteen merken na rust met twee droge knallen bracht hij de stand op 11-13 en begon Swift al een soort van spanning te voelen die niet bepaald positief doorwerkte in het spel. Hoop één-schots aanvallen en afvallende ballen die plotseling de kant van ALO opvielen. Dom balverlies, overigens ook aan onze kant, strafworpen missen en een beetje mopperen op elkaar en de scheidsrechter. Toen Roy en Casper een kwartier voor tijd de stand naar 13-16 tilden (de eerste keer dat wij er 3 voorkwamen) voelde iedereen (Pat, Elly, Nouk en Lau en de enige supporter Tim) dat ALO de bovenliggende partij was en Swift haar feestje moest uitstellen. In de laatste minuut kwam Swift nog op 1 goal maar gooide Roy met zijn 6e in de dying seconds van deze wedstrijd de deur op slot, 17-19. Waarom Swift dan toch kampioen wordt? Het onderling resultaat tegen ons is beter dus ze mogen nog een keer gelijk spelen zelfs. Het gat naar de nummer 3 Haarlem is 9 punten wat aangeeft dat het niveauverschil extreem groot is. We hebben het in ieder geval voor onszelf ook leuk gehouden tot het eind waar de conclusie wel eens zou kunnen zijn: weer geen promotie met 25 punten! Komend weekend de laatste Super Sunday met een mogelijk kampioenschap voor ALO 5 zo is mij verteld en een hoop steun voor ALO 2 dat eigenlijk nog 2 punten nodig heeft!

Rob Siemer

(141)

Saai en koud

Saai en koud

Gisteren kregen we geen goed nieuws. Niets ernstigs of zo maar, na navraag bij de coach, blijkt dat koploper Swift een moeilijke middag beleefde bij Spirit. De ploeg stond achter met 7-12 in de rust, rechtte de rug in de tweede helft ging erop en erover (14-16). De thuisploeg kwam terug tot 18-18 waarbij Swift in de zoemer de winnende erin gooide (18-19).

De tweede super Sunday achter elkaar bracht een, ik kan er even geen ander woord voor vinden, inspiratieloos potje van de reserves tegen de derde uitgave van OKV. Hoewel snel duidelijk was dat ALO 2 hier niet van ging verliezen was het allemaal wel heel moeizaam. Scoren ging niet echt makkelijk, de afvang liet weinig marge voor afwisseling en verdedigend lieten we hier en daar ook flinke steken vallen. 12-9 was genoeg. Dan ALO 1 die tegen ZwartWit aan de bak mocht. Het gelijke spel nog in het achterhoofd was reden genoeg om super gemotiveerd aan die wedstrijd te beginnen. Volgens Casper zouden we nu wel makkelijk scoren en met rust al stevig voorstaan. Dat scenario was ook precies wat ik voor ogen had maar de ploeg uit Delden, met drie keer 2 meter heren, had daar een hele andere opvatting over. Stijf erachter, op alles terugvallen en aanvallend met rommelkorfbal in de paalzone vrije ballen en stippen versieren om zo veel mogelijk rendement te halen met minimale inzet of kunde. Iets waar de scheidsrechter ook graag aan mee hielp. Na de 0-1 in de 6e minuut duurde het weer 6 minuten voordat Soof de gelijkmaker binnen schoot.  12 minuten voor rust was het wederom Sophie die de eerste voorsprong (3-2) op het bord zette. Casper en Sven wisten allebei nog een keer te scoren waardoor een 5-2 ruststand echt het hoogst haalbare bleek. ALO was natuurlijk veel beter dan de ploeg uit Delden. Loop je snel uit tegen zo’n ploeg dan is het kaassie maar nu blonken we alleen uit in het missen van kansen en snel balverlies in bepaalde fases. Dat laatste kunnen we rustig op conto van de scheidsrechter schrijven want die maakte het soms heel bont! Zes minuten voor tijd scoorde Roy de 10-6 na een mooie actie van Myrthe waarna alles eindelijk op zijn plaats viel. Door goals van Soof, Casper, Roy en Sven liepen we binnen no time uit naar 14-6. Casper schoot ook nog 15-7 binnen uit een doorloop en de zwart-witten konden onverrichterzake ruim twee uur terug naar Delden rijden. Er staan nu vier ploegen op 6 punten onderaan waarvan Sporting West eigenlijk niet thuishoort in dat rijtje. Hoewel ALO 1 niet zo heel veel verkeerd deed vandaag vond ik het allemaal saai en koud. Wat weer een hoop goed maakte was het broodje rendang van Robbie. Komend weekend gaan we proberen om van Swift te winnen terwijl ze nog geen kampioen zijn. Beetje druk erop zetten want we spelen hoe dan ook niet tegen elkaar in het nieuwe seizoen.

Rob Siemer

(113)