ALO Selectie

Programma in .ICS formaat

[insert_php] $team = 1;
require(“teamindeling.php”);
[/insert_php] Teambegeleider:

 

Programma in .ICS formaat

[insert_php] $team = 2;
include(“teamindeling.php”);
[/insert_php] Teambegeleider:

[insert_php]

echo ”


Programma ALO 1 komende week”;
$team=1;
// $competitie=”veld”;
$weken=1;
include”programma.php”;
echo “Teambegeleider: “;
echo ”


Programma ALO 2 komende week”;
$team=2;
include”programma.php”;
echo “Teambegeleider: “;
[/insert_php]

Voorlopig laatste keer

Voorlopig laatste keer

Afgelopen zaterdag de reis naar KIOS te Nieuw-Vennep ondernomen om naar de wedstrijd van het eerste te kijken. In totaal maar liefst 9 ALO-supporters waren daar aanwezig (nog afgezien van de A1 met aanhang) en dat hebben we geweten, want gisteren verbood Rutte ons om voorlopig naar de wedstrijden te gaan kijken.

In tegenstelling tot eerdere wedstrijden waarin ALO maar moeizaam op gang kwam was de start deze keer flitsend. Met leuk fris en wervelend spel stond het na 10 minuten 0-5. Daarna ging het helaas mis. KIOS stroopte de mouwen op en langzaam maar zeker namen zij het initiatief in de wedstrijd over en zo ook het scoren. 10 minuten later was het alweer 4-5. Nog even liep ALO uit maar met rust stond het 8-7.

In de tweede helft veranderde het beeld niet meer. ALO bleef achter de feiten aanlopen en de achterstand werd en bleef steeds rond de 3 punten. ALO had overigens daar zelf de hand in want strafworpen en een flink aantal goede kansen werden vakkundig om zeep geholpen. Dat is dan meteen ook wel weer positief want als je van al die kansen er een paar gaat benutten kom je al snel aan een doelpuntje of vijf extra. Minder goed was de duelkracht, heel veel persoonlijke duels werden verloren en met name in de rebound hadden we weinig te vertellen. Dat we in de eerste klasse niet zomaar even alle wedstrijden zouden gaan winnen wisten we wel maar deze wedstrijd verliezen is er eentje in het rijtje “onnodig”. Maar goed, er kan nog heel veel verbeterd worden en Parijs is nog ver …

Dick

(98)

Geluk dwing je af

Geluk dwing je af

Het was duidelijk dat Casper vond dat hij iets goed te maken had want ALO 1 was koud begonnen of hij had er al twee in liggen. Dat waren er twee meer dan vorige week. En dat zonder z’n grootste supporter op de tribune. Daarna ben ik ook direct opgehouden met registreren wie er al dan niet scoorde, misschien wel omdat dat niet meer zo heel vaak gebeurde…

In deze zeer fysieke wedstrijd tegen het sterke Trigon, waarin de doelpunten idd duur waren, kwam ALO niet als sterkste maar wel als slimste aan de meet, want 1 doelpuntje meer dan je tegenstander op het juiste moment bleek ook nu weer precies genoeg. Er werd geknokt voor iedere meter terreinwinst en zelfs vrijkomen in de aanval was niet altijd even makkelijk. Gelukkig scoorden de getergde Trigonners uit de sleutelstad net zo moeilijk (door strak verdedigen van ALO) zodat er in de rust 5-7 op het scorebord prijkte en na 54 minuten 9-10. Dat was natuurlijk uitermate teleurstellend maar na een uitdraaiende bal van Trigon keerde het fortuin, scoorde ALO de gelijkmaker en kwam vervolgens zelfs voor het eerst in de tweede helft op voorsprong.

Na een schier oneindige, laatste minuut (Trigon had die aardig weten te verlengen door eindeloos tijdrekken toen zíj nog voorstonden) waarin de bal nog zeker drie keer van veilige aanval naar gelukkig rotsvaste verdediging ging, klonk dan toch eindelijk het bevrijdende eindsignaal. Juichen mocht niet, maar ik weet zeker dat ik niet de enige was.

In deze 1e-klasse-poule, waarin de verschillen tot nu toe zo klein zijn en als ALO zo sterk/slim blijft acteren, is er echt van alles mogelijk…

Pim

(141)

Unieke feitjes

Unieke feitjes

Na de eerste overwinning in de eerste klasse vorige week ging ALO vol goede moed naar Amsterdam voor de wedstrijd tegen oude bekende Swift. In het verleden behaalde resultaten … Aangezien de resultaten tegen Swift wisselvallig waren klopt die stelling voor 100%. De heenreis verliep voorspoedig ondanks een afgesloten A4. Parkeren in Amsterdam is duur maar de korfballers van Swift en hun tegenstanders krijgen 50% korting op de parkeerkosten. En aangezien ijzerhandel Roos van het Goudenregenplein ook nog een duitje in het parkeerzakje deed evenals Silly Roos (geen familie) van Yoga School Silly Roos, waarvoor onze hartelijke dank, was het leed te overzien. Overigens niet voor ondergetekende die op de terugweg een minuscuul rood kruisje aan de linkerkant van de weg in een tunnel te laat zag en nu een fikse bekeuring tegemoet kan zien. Het zij zo. Het gaat om de wedstrijd(en).

Eerst het tweede dat zich na de nederlaag van vorige week goed herstelde. Lang stonden ze voor in de eerste helft en net zo lang stonden ze achter in de rest maar knokten ze zich goed terug. Een paar minuten voor tijd kwamen ze weer op gelijke hoogte maar helaas trok Swift toch nog net aan het langste eind. Maar er is hoop voor het tweede. Dan het eerste…

Swift knalde uit de startblokken en ALO stond in no-time met 5-1 achter. Net als vorige week duurde het even voor ALO goed op gang kwam, maar allengs vochten zij zich met goed korfbal terug in de wedstrijd. Bij 8-8 werd het voor het eerst weer gelijk en na 9-9 nam ALO zelfs brutaal de leiding en sloot de eerste helft af met 2 punten voorsprong. 9-11. Niets geleerd helaas van de eerste helft liet ALO toe dat Swift weer swift uit de startblokken kwam en nu zelfs 6 of 7 op rij scoorde zonder dat ALO er aan te pas kwam. Er lukte niet veel en er leek ook geen plan achter te zitten in de tweede helft. De slechts 6 doelpunten in de tweede helft spreken boekdelen. Ook vorige week waren de tweede helft (en de start) niet goed. Daar valt nog veel te halen. De 20-17 nederlaag was even logisch als onnodig. Op naar de volgende wedstrijd dus, scherper beginnen en ook scoren in de tweede helft. Niks aan de hand nog. Wat zijn dan die unieke feitjes? Het is zo’n 20 wedstrijden geleden dat ALO voor het laatst een competitiewedstrijd verloor en dat Casper niet tot scoren kwam. Hopelijk blijft het voorlopig bij deze ene keer. Zaterdag thuis tegen Sporting zijn er weer nieuwe kansen, dus … komen.

Dick

(135)

Motor hapert

Motor hapert

Net als een aantal weken geleden uit tegen DOT-Oss had de wedstrijd afgelopen zondag wel wat weg van de heenreis. Het begon allemaal niet zo soepel maar liep al snel vlotjes met een uiteindelijk prima resultaat tot gevolg. Bij Pim in de auto zoefden wij elektrisch aangedreven stilletjes over de A4 richting Krommenie toen ons het bericht bereikte dat Denise met pech ergens langs de A44 stond. En jawel met maar liefst 4 dames aan boord dreigde een debacle. Marco en Teun maakten een omweg en de ANWB dwong een nieuw lidmaatschap af en alles zou goed komen. Gelukkig waren Marco en Teun eerder ter plaatse en bij een nieuwe poging startte het vehikel weer gewoon en konden de dames de weg vervolgen. De ANWB werd afgebeld en dus ook geen nieuw lid rijker. Ruim een uur voor het begin was de hele ploeg in de sporthal. Zo ver zo goed.

De wedstrijd verliep ook zo een beetje. Furore is niet voor niets nummer 3 in de stand en was niet van plan mee te werken aan een soepele overwinning van ALO. Een beetje stroef begin dus. ALO kwam bij 4-2 de gebruikelijke 2 punten achter voordat het allemaal een beetje beter ging lopen. Nog een paar keer gelijk maar opeens stond het 7-11 voor de onzen. Weer haperde het even en de ruststand was 11-13.

In de tweede helft kwam Furore nog 2 x op 1 punt maar daarna nam ALO gedecideerd afstand, na 13-14 werd de voorsprong alsmaar groter. Bij 18-23 was de zaak wel bekeken al bleef Furore goed tegenspel bieden en was het op de tribune zoals gewoonlijk spannender dan in het veld. Daar wist oude krijger Martijn echter wel wat op. Eenmaal in het veld dirigeerde hij de aanval zodanig dat er geen eind aan kwam en toen er eindelijk een eind aan kwam was dat met een doelpunt voor ALO en wist iedereen, nu is het klaar. Maar in diezelfde eindeloze aanval kreeg hij ook de lachers op zijn hand, of moet ik zeggen aan zijn broek, want zijn sportbroek bleef niet aan zijn kont hangen en dus moest ie tijdens het dirigeren, afvangen, aanvallen, passen en schieten ook nog steeds maar weer z’n broek ophijsen.
Maar goed, de volgende overwinning is dus een feit en nog slechts 2 punten scheiden ALO van het kampioenschap. Als het Coronavirus geen roet in het eten gooit gebeurt dat al aanstaand weekend thuis tegen DKB om 14.50 in Ockenburgh. Laat je mondkapjes maar thuis want die helpen toch niet en dempen het geluid alleen maar. Wel meenemen: toeters, vlaggen, spandoeken en wat dies meer zij. Be there.

Dick

(115)

Nee hè…

Nee hè…

Een sompig winderig ritje op het vliegend tapijt van Sybe bracht ALO naar Assendelft om daar onder de blauwe hemel in de regenton tegen Furore te korfballen. Tot zo ver alles normaal en onder controle. Oke, het viel me wel op dat Marco en Teun in een lange jurk met blonde pruik liepen, maar heel bijzonder leek me dat niet. Carnaval? Dat het veld rood, rond en vol met sneeuw lag, leek allemaal prima in orde. De twee olifanten aan de overkant trompetterde en er werd begonnen.

Een nieuwe tactiek bleek meteen succesvol. Sven klom bij Myrthe op haar nek en kon zo de watermeloen simpel door de korf dunken precies op het hoofd van zijn tegenstander, de watermeloen ontplofte en een rode kaart wegens vernieling van andermans eigendom werd uitgedeeld aan de Furore-man. Langs de kant zat de sfeer er meteen goed in. De meegebrachte lunchpakketjes dansten vrolijk rond op de maten van de woedend rond stampende Furorefans, Pim danste de horlepiep en ik speelde de eerste viool. Hoewel het scoreverloop enigszins verwarrend en tamelijk onnavolgbaar verliep had ik toch wel de indruk dat het allemaal de goede kant op ging voor ons. Al was me op dat moment niet duidelijk wie ons was. Ondertussen bleek de regenton zo lek als een mandje maar gelukkig kon het vliegend tapijt zwemmen en zo kwam ALO toch droog aan de overkant. Natuurlijk was toen net de brug dicht en dreven de roze ballonnen allemaal de verkeerde kant op. Het scorebord liet dan ook een negatieve stand zien. -3 om precies te zijn.

Nee hé, en ALO was net zo lekker bezig. De koperen ploert die als scheidsrechter dienst deed werd de hele tijd ernstig af(mis)(ge)leid door de een of andere schone schijngestalte en bemoeide zich verder nergens mee zodat het hele gebeuren compleet uit de hand begon te lopen. Nee hé, en ALO ging net zo lekker. Met de hele meute zaten we de op wip maar allemaal aan dezelfde kant dus er gebeurde even heel weinig. Dit tot grote ergernis van de, ondertussen roze, olifanten die van de hoge duikplank met z’n tweeën tegelijk op de andere kant van de wip sprongen en zo het hele zooitje de ruimte in schoten. In gewichtloze toestand maakt het niet uit of je groot of klein bent, maar wel of je je adem lang in kunt houden. Weer was daar het vliegend tapijt dat redding bracht en ons allemaal weer terug in de dampkring vloog. Het publiek vond het allemaal prachtig en stond juichend op de banken, wat een sfeer, wat een inzet, wat een wedstrijd. Nog nooit vertoond. De ploert besloot zuivere speeltijd en geen rust toe te passen maar had buiten Marco gerekend want die vroeg gewoon z’n gebruikelijke 2 time-outs in 1 helft aan en zo kwam ALO toch nog even tot rust. Helaas maakt Furore daar handig gebruik van en met behulp van elektrische rijwielen fietsten zij er even gauw een paar in, dat was wel een tegenvaller. Bovendien bleek de vogel Phoenix uit de as van vorige week herrezen en begon fanatiek Furore een handje te helpen. ’t Vliegend tapijt ontstak hierover in woede en ging in vlammen op en daardoor kwam Phoenix op de blaren te zitten en speelde verder geen rol meer. Ondertussen stond ALO wel op achterstand en leken de olifanten voor het eind te gaan trompetten, Nee hé. Het ALO-publiek zong nog even uit volle borst dat Joe neffer alloon wokt en dat wiewilbiebek, maar het leed was al gele … WAKKER WORDEN SCHAT!!, je hebt een nachtmerrie, nee hé. pff Gelukkig zijn dromen bedrog…

Dick

(140)