ALO Selectie

Programma in .ICS formaat
De HKC ALO Selectie wordt gesponsord door

etos schmale_1cash_1300x300 Casa Vacanza 300x300 haagse massage beter

ALO 1
Dames Denise Elise Isabel Sophie
Heren Casper Colin Roy Sven
Coach Annemarie Rob

Teambegeleider: Annemarie Kuijpers

etos schmale_1 cash_1 300x300 haagse massage beter300x300 Casa Vacanza

Programma in .ICS formaat

ALO 2
Dames Laurine Lisanne Madelief Marit Myrthe
Heren Arjan Elmer Flemming Tim
Coach Martijn Tim

Teambegeleider: Tim Kuijpers

300x300 haagse massage beter  etos schmale_1300x300 Casa Vacanza cash_1


Programma ALO 1 komende week

ALO 1
,    
Wedstrijd# ()
Dames
Heren
Reserves
Coach
Verzamelen
Opmerking(en) Er staat geen wedstrijd gepland in de komende week
Locatie (, )

Teambegeleider: Annemarie Kuijpers


Programma ALO 2 komende week

ALO 2
,    
Wedstrijd# ()
Dames
Heren
Reserves
Coach
Verzamelen
Opmerking(en) Er staat geen wedstrijd gepland in de komende week
Locatie (, )

Teambegeleider: Tim Kuijpers

(4987)

Gratis parkeren

Gratis parkeren

Weinig hoogtepunten dit weekend. Behalve dan het feit dat ALO A1 met ruime cijfers Ons Eibernest A2 naar huis stuurde en ALO 4 een dag later tegen directe concurrent Die Haghe 6 het kampioenschap binnen sleepte.

In Amsterdam, op een zonnige zondag, was het weer even zoeken naar de hal en vooral naar een parkeerplek. Na wat geklooi bij twee parkeerautomaten bleek dat op zondag geen schandalig hoge parkeerkosten worden gevraagd door de gemeente. Zonder meer het hoogtepunt van ons uitstapje in het Noord-Hollandse. Sportief gezien viel er niets te halen. ALO 2, vorige keer nog nipt winnaar, werd pindakaas geschoten en ALO 1 was na het tijdelijk uitvallen van Isabel (enkeltje) na 10 minuten het spoor helemaal bijster. Tot die tijd was het 3-3 en uit niets bleek dat Swift ons wel even de oren zou wassen. Hoewel ons veldspel heel slordig was, leek er na 21 minuten in de eerste helft nog weinig aan de hand (7-6). Goals van Casper, Roy en Colin hielden ons nog steeds in de wedstrijd. De aanwezige vaste supporters hadden net als de bank al wel gezien dat de stand optisch bedrog was, want Swift wilde meer en dwong dat ook af richting de rust. Diezelfde scorende heren en ook invaller Elmer kregen die laatste minuten van de eerste helft even een lesje effectief afronden waardoor de Amsterdammers met rust een comfortabele 12-6 voorsprong afdwongen.

Na de rust keerde Isabel terug in de wedstrijd. Op zich lekker natuurlijk omdat de blessure dus meeviel maar de algehele tendens was en bleef dat ALO het eigenlijk had opgegeven. Om en om scores aan beide kanten en een plichtmatige tweede helft in de veel te warme hal maakten dat al dat geploeter van onze kant de wedstrijd voortijdig liet dood bloeden. Het einde kwam bij 25-17 en daar was eigenlijk niets op af te dingen.

Nu drie weken geen korfbal en dan afsluiten thuis tegen IJsselvogels, die ons op de ranglijst ook inhaalde. Eerst gaan we gezellig uit eten komende donderdag en ongetwijfeld zal deze wedstrijd dan nog een vervolg krijgen op het verbale vlak. Over dik een maand kunnen we ons revancheren als Swift op bezoek komt in Den Haag. Lijkt me logisch 😉

Rob Siemer

(82)

Zelfreflectie werpt vruchten af

Zelfreflectie werpt vruchten af

Soms heeft het zin om in plaats van fysieke training ook eens het psychische aspect van een korfballer onder de loep te leggen. Na het debacle van vorige week hebben we afgelopen donderdag eens geëvalueerd wat er nu precies mis was met de hoofdrolspelers van het ALO-vlaggenschip. Het bewijs werd geleverd in Ockenburgh waar we geen enkel moment in de problemen zijn geweest tegen een heel ander Dubbel Zes dan we troffen op die sneeuwachtige zondag in het Zuiderpark.

Soof en Elise openden de score die, na een hapering, verdubbeld werd door Sven en Casper (4-1). Verdedigend was het weer genieten en het was soms kolderiek wat we af en toe met de bal deden bij de verwerking. Al met je hoofd bij de volgende actie waarbij de huidige nog niet was afgerond. Veel maakte het niet uit. Het veldspel was desondanks beter en verdedigend hadden wij de zaakjes goed op orde. Feitelijk was de vierklapper (Roy, Myrthe, Colin en Casper), die begon in de 20e minuut, de opmaat tot de uiteindelijk winst. Dat Dubbel Zes bij 10-4 nog twee keer tegen sputterde was slechts van statistische waarde.
Na het praatje waren de buren als eerste trefzeker maar Colin, Sven en Roy gooiden daarna gelijk de wedstrijd op slot (13-7). We zijn definitief veilig en kunnen ons gaan richten op een goede afronding van dit zaalseizoen met twee wedstrijden tegen ploegen die precies boven en onder ons staan. Zoals gezegd is de tweede plek ons doel en daar gaan we voor zodat we met een goed gevoel de zaal uitkomen. Een handjevol publiek zag dat ALO 1 uiteindelijk met 21-14 de winst binnen sleepte en daar was helemaal niets op af te dingen.

ALO 2 had weinig kans tegen koploper Fiks 3 (10-19) op zaterdag maar zorgde wel weer voor een goedgevulde bank waarvoor dank. Komend weekend op bezoek bij onze vrienden van Swift (A). Eens kijken of daar nog wat te halen valt!

Rob Siemer

(193)

Voer voor psychologen!

Voer voor psychologen!

Wilden wij nog een rol van betekenis spelen om de bovenste plek na 14 wedstrijden dan moest er gewonnen worden van Movado. De ploeg waar we thuis onze handen vol aan hadden en waar we door de winnende goal van Colin maar nipt van wisten te winnen in de laatste seconden van de wedstrijd.
In de Oranje Wit hal was er slechts sprake van een wedstrijd tot de tiende minuut waar Roy ons voor de eerste en enige keer langszij bracht met een schotje achter de korf (4-4). Vanaf dat moment is ALO 1 geen moment meer in de wedstrijd geweest. Wellicht was het feit dat de reserves 30 minuten lang vast hebben gestaan op de rondweg A10 na een ongeluk wel een voorbode van het povere spel dat we op de vloer toverden. ALO 2, dat het ook al niet redde tegen de routine en het op het randje spelende KZ na een 13-12 achterstand uiteindelijk met 20-14 richting de bosjes van Pex vertrok.

Movado moest winnen, was gretiger in de duels, feller in de reboundduels en meer gefocust op het behalen van een goed resultaat. Statistisch gezien speelden de dames ook onder de maat (vorige keer 7-2 gewonnen van de Movado dames en nu 5-4 verloren). Maar vooral de heren lieten het scorend afweten en dat voelden we gelijk in de ruststand van 11-6. Grossierend in foute passing, 1-schotsaanvallen en op alle fronten falende afronding bracht geen verbetering in het tweede bedrijf. In de rust ben ik voor het eerst dit seizoen uit mijn dak gegaan in de kleedkamer. Iets waar ik zeker niet trots op ben maar in mijn beleving was het echt nodig om bij een aantal spelers de ogen te openen. Waarom ineens totaal anders spelen? Een lieve mevrouw van de tegenpartij zei tijdens een rookpauze na de wedstrijd dat Movado ons goed geanalyseerd had door alle wegtrekballen vanuit de korf eruit te halen. Dat was nou precies wat we niet hebben gedaan.

Na de slechte start van de tweede helft brachten Myrthe en Roy de stand zo’n 20 minuten voor tijd op 14-10. In zaalkorfbal een achterstand die makkelijk om te draaien valt. Echter niet in dit geval, ook niet nadat Marit voor wat rebound in de ploeg kwam voor Soof, die echt haar dag niet had. Met drie spelers die geen enkele treffer noteerden was het bij 17-11 wel gedaan met het verzet van ALO. Het zat er niet in. En de vraag om ergens de vinger op de zere plek te leggen laat ik in dit geval aan echte kenners over. De zaalcompetitie zit erop en we kunnen de resterende wedstrijden gebruiken om wat te experimenteren en ons zelfvertrouwen terug te winnen. Ten Donck heeft het toch voor elkaar gekregen om van Swift te winnen dus zal deze ploeg wel kampioen worden. Voor ons zit een prima tweede plek er nog wel in. Geen prijs maar wel een positie waar we in deze zaalcompetitie aanspraak op willen maken op basis van de zes goede wedstrijden die we tot nu speelden. De eindstand van 24-13 is wat geflatteerd maar de ploeg die het meeste wilde (Movado dus), heeft dat, met een klein beetje hulp, helemaal zelf afgedwongen.

Rob Siemer

(233)

Maak het verhaal zelf af en kleur de plaatjes

Maak het verhaal zelf af en kleur de plaatjes

Was ALO kansloos?
Zonder Sven en zonder Denise en Myrthe zou je wellicht denken: “Dat is een flinke aderlating”! Verre van dat. In feite speelde Tim in ieder geval een hoofdrol bij de start van de wedstrijd door een drieluik goals van Witvliet en hemzelf. Later in de eerste helft maakte hij achter de korf zelfs de 8-7 waardoor helemaal niets naar boven kwam dat het een kansloze missie zou worden tegen Ten Donck.

Was Ten Donck kansloos?
Dat hoop je op voorhand wel natuurlijk. Helemaal niets duidde erop dat ALO deze wedstrijd zou verliezen maar dan heb je toch ineens de factor scheidsrechter. Daar waren we echt niet op voorbereid. Alles ging op 2.50 mtr., als je “hé” riep kreeg je een stip of vrijer mee en bovendien als je niet natrapt krijg geel (en geen rood). Te makkelijk te beïnvloeden en geen uithangbord voor “scheidsrechter van het jaar”!

Hebben we iets teveel kansen gemist?
Helemaal bij de stand 9-7 in ons voordeel. Daar kregen we echt een aantal opgelegde kansen die er net niet ingingen. Ook momenten waar we zeker een vrijer of stip verdienden maar niet kregen. Dat was eigenlijk wel het omslagpunt in de wedstrijd waar wij alles misten en Ten Donck uiteindelijk langszij kwam in de zoemer.

Heeft Ten Donck verdiend gewonnen?
Natuurlijk hebben ze dat. Wanneer je zelf maar 2 goals produceert in de tweede helft mag je niets of niemand de schuld geven. Alleen jezelf! Laurine (nerveus misschien), Tim (gelouterd inmiddels) speelden een prima partij en haalden een dikke voldoende. Het feit dat Tim werd gewisseld en ook Colin was puur tactisch. Er moest wat gebeuren want zelfs bij de 11-13 van Martijn 9 minuten voor tijd was er nog steeds van alles mogelijk. Het mocht niet zo zijn!

Conclusie?
Verloren van routiniers die nauwelijks trainen en het zichzelf veroorloven om 20 minuten voor aanvang van de wedstrijd de hal in te lopen is een soort van frustrerend. Aan de andere kant, zij zitten in de winter van hun carrière en wij in de lente. Hoorde van coach Jasper dat ze wel minimaal 1x keer gaan trainen als ze kampioen worden. Of de spelers dat ook weten is nog de vraag (lol).
Terecht ook omdat we maar twee goals maken in de tweede helft. Verdedigend prima, aanvallend zeer matig!

En nu?
We gaan in de wachtkamer zitten. Komend weekend gelijk al een hele belangrijke wedstrijd voor de nieuwe koploper Swift die bij Ten Donck op bezoek gaat. Wij gaan uit naar Movado, dat ineens op een fatale plek terecht is gekomen na dit weekend. Als we winnen dan kan het nog alle kanten op. Een ding is zeker, Owen mag geen thuiswedstrijden van ALO 1 meer bijwonen. Ook tegen Haarlem was hij aanwezig en nu weer. Voor een goede zaak weliswaar maar eigenlijk is het zijn schuld ;)!

ALO 2
ALO 2 had er echt zin in. Aangemoedigd door veel spelers uit het vierde (die ook aardig uithaalden tegen OKV) was het ondanks afwezigheid van Myrthe en Elmer een zeer belangrijke pot op weg naar handhaving. Nou, ik zat zelf achter het scorebord de eerste helft maar al gauw was het duidelijk dat ALO 2 zich veilig ging spelen tegen BlauwWit 5. Ondanks dat topcoach Jan Niebeek meespeelde, was het geen moment een vraag of ALO 2 ging winnen maar met hoeveel. Doelstelling gehaald. Heel leuk gastuh!

Rob

(259)

Nederlaag wegpoetsen

Nederlaag wegpoetsen

De voorbereiding was verre van ideaal. Door een zwaar ongeluk op de A4 waren we, vanwege een file, niet op tijd binnen om in te schieten. Omdat de wedstrijd voor ons heel erg op tijd was begonnen, konden we  wel ongeveer een kwartier  inschieten voordat om half drie niet alleen de klassieker van start ging, maar ook een meer dan heerlijke wedstrijd mandjebal aan de van Hogendorpstraat in Amsterdam.

Hoewel Casper via een vrijer opende werden we in de beginfase even helemaal afgeschoten door de mannen van Sporting West (4-1). Colin, Roy Casper en Elmer tilden de stand naar 5-5 alvorens het Haags “kwartiertje” werd ingezet, dat eigenlijk de rest van de wedstrijd duurde. Statistisch gezien wonnen 6 van de 8 spelers van ALO 1 het van hun directe tegenstander waar er dus 2 verloren. Colin had het zwaar, maar speelde dan ook tegen de beste puntspeler die SW rijk was en deed dat met verve. Roy, Denise, Soof en Cas tilden de score naar 5-9 wat tevens de opmaat was tot een stevige maar faire pot korfbal. Hoewel Sporting West nog niet het hoofd in de schoot gooide, ze kwamen vlot terug naar 8-9, waren het Elise, Roy en Isabel die ALO 1 op een lekkere 9-12 ruststand zetten.

Hoe anders was het vorige week tegen Haarlem in de kleedkamer. Iedereen straalde zelfvertrouwen uit en alles wat we hadden afgesproken werkte ook binnen de lijnen. Achteraf kan ik zeggen dat het nooit meer spannend werd maar dat is onzin als je naar het scoreverloop kijkt. SW kwam goed uit de kleedkamer, maar na de 9-13 van Casper en de 10-14 van Roy hadden de Amsterdammers even het momentum terug en kwamen met een drieluik weer erg dichtbij (13-14). Isabel, Elise en Casper zetten ons weer op het juiste spoor (13-17) en na een licht protest van SW gooiden Roy, Elise, Casper en Isabel de wedstrijd op slot (14-21). Denise ruimde het veld voor Myrthe omdat de foute knie opspeelde na een vervelende landing maar Elmer speelde de hele wedstrijd uit ondanks dat hij vlak voor rust door zijn rug heen ging. Het heeft ons dus wel iets gekost maar het zoet der overwinning smaakte er niet minder om. Het feit dat SW nog terugkwam naar 21-24 is jammer maar met de wedstrijd van vorige week nog in het achterhoofd mogen we rustig stellen dat we dat rot gevoel helemaal hebben weggespoeld.

Het tweede heeft nog steeds problemen met continuïteit als het om afronden gaat. De nederlaag bij koploper Die Haghe was ingecalculeerd maar geflatteerd. Ondanks dat was Tim graag bereid de reserves naar Amsterdam te rijden waarvoor onze eeuwige dank alsmede aan Aardige Arjan, Topper Thomas, Mooie Mythe en Lieve Laurine. Jullie hebben je hopelijk niet verveeld. En de klassieker? Tja, die eindigde in 2-0 voor Ajax dus uiteindelijk was iedereen na afloop toch wel toe aan een of meerdere biertjes.

Rob

(135)