Verslagen

Schrijf een verslag van je wedstrijd door een nieuw bericht te publiceren op je teampagina. Dan verschijnt het ook automatisch op deze pagina 😉

Aardige studentjes

Aardige studentjes

Paal Centraal heeft echt te weinig punten voor wat ze kunnen. Ze maakten het ons behoorlijk moeilijk op de campus van de TU in Delft. We kwamen voor met 1-0 maar daarna was het alle zeilen bijzetten om in het spoor van Paal Centraal te blijven.

Het werd na 15 minuten zelfs 6-3 voordat Roy (2x) en Casper ons weer langszij schoten. Veel lengte bij hun heren zorgde ervoor dat we geen extreem lange aanvallen konden draaien en ook het gebruik van een andere bal zorgde er bij ons voor dat we moeilijk tot afronden kwamen. Geen echt excuus maar we hadden zichtbaar moeite met de flexibiliteit van onze tegenstander. Margot, de dame van Denise en later van Isabel, was echt een plaag en ALO zocht naar de juiste manier om de verdediging van PC kapot te spelen. Na de 8-7 van Paal Centraal konden we eindelijk een klein gaatje slaan in de defensie van de Delftenaren. Isabel, Sven en Casper zorgden vlak voor de thee voor een driepunten gat maar PC had het laatste woord waardoor we de bespreking ingingen met 10-12.

Wat is nu eigenlijk onze succesformule? We raken niet snel in paniek, we vertrouwen op elkaar in de verdediging en we scoren over vrijwel alle schijven. Ook vandaag over 7 van de 8 veldspelers maar ik moet er wel gelijk bij zeggen dat Elise zich zaterdag ontpopte tot een oud Hollandse paaldame en met een onwaarschijnlijk percentage vrijwel alle aanvallende rebounds pakte terwijl Colin en Casper naar hartenlust op de korf konden blijven vuren. Het was allemaal pais en vree en onze opponent kreeg het voor elkaar dat we een beetje gingen mopperen tegen elkaar in de tweede helft. Natuurlijk wel een beetje onze eigen schuld want door een reeks fouten op rij lieten we Paal Centraal terugkomen van 11-13, 12-14 naar 14-14. Hieruit blijkt maar weer dat je echt niet beter gaat spelen wanneer er onenigheid is binnen een vak of de hele ploeg. Maar net als tegen Swift uit gooide iedereen de tegenslag van zich af, rechtte de rug en bracht de focus terug naar het enige doel wat er toe doet! Winnen dus!

Casper, Roy en Sophie braken het verzet van de studenten definitief (14-17) maar dat bleek pas achteraf, er stonden immers nog 14 minuten op de klok. Maar vanaf dat punt ontaardde de wedstrijd in een tactisch steekspel waarbij het alleen maar ging om balbezit en het winnen van aanvallende rebounds. Dichterbij dan 16-18 kwam Paal Centraal niet terwijl Sven met zijn tweede en Denise met haar derde dit treffen definitief op slot gooiden!

Nog even iets over de accommodatie van Paal Centraal. Er is niets mis mee, wat een enorm complex en wat een sportmogelijkheden voor de studenten aldaar, echter, losse palen op een hockeyveld is niet ideaal. De prijzen in de ietwat kille kantine zijn exorbitant. Voorbeeld: Koffie, tosti en broodje gezond (zonder ham) 8.15 euro vind ik vet aan de prijs. Erg onpersoonlijk en kil allemaal. Maar buiten dat zijn we nog steeds ongeslagen en wordt het iedere wedstrijd moeilijker omdat iedereen nu wel doorheeft dat wij de te kloppen ploeg zijn. Flemming, Laurien en Tim, bedankt voor het mee coachen en Dick voor de plaatjes!

(383)

ALO 1 – Juliana 1 een topper?

ALO 1 – Juliana 1 een topper?

Op papier zou het dat moeten zijn. Twee ploegen die meer dan 20 goals scoorden in de eerste drie competitiewedstrijden, waarbij Juliana daarbij nog overtuigender zijn wedstrijden in winst omzette. ALO, dat zeker nog in een opbouwfase zit en jeugdig elan combineert met, nog niet zo oude, routiniers. Gelukkig voor mij werd het een “walk in the park”. Met een goed strijdplan in verdedigend opzicht en een geduldige en uitgekiende aanvalsopzet tegen een veelvuldig achterverdedigende ploeg.

Casper zorgde binnen 3 minuten voor een 2-0 voorsprong. Isabel en Sophie tilden dit na 8 minuten naar 4-1. Dit was een opmaat tot een ontspannen eerste helft waarbij er weinig goed ging bij de ploeg uit Oud Gastel en ALO, op 10-4 van Elise na, nog 3 keer tot een blok van drie goals kwam. De ruststand van 13-5 toverde bij de vele toeschouwers, de bank en bij ondergetekende natuurlijk een brede glimlach op het gezicht.
Niemand had het eigenlijk verwacht dat we onze tegenstander zo makkelijk op de pijnbank konden leggen.

Meteen na de thee gelijk weer een drieluik van Colin en 2x Roy waardoor we een voorsprong namen van maar liefst 11 goals. Met nog een half uur op de klok was het in ieder geval duidelijk dat het een kwestie van aftellen werd waarbij we alleen maar een antwoord moesten hebben op iedere goal van de vijand. Hoewel Juliana nog wel aanzette en zeker terugkwam qua score, werd het nooit meer een wedstrijd. Beide ploegen scoorden 9x in de tweede helft waarbij Roy in de epiloog het laatste woord had (22-14).

Doelsaldo +23, 4x dat aantal is het aantal goals dat we maakten in de eerste 4 wedstrijden. Laat dat nu precies 23 gemiddeld zijn. Behalve een favoriet rugnummer van Michael Jordan-fans, ook een lekker aantal goals per wedstrijd voor een tweedeklasser. Op de vraag die boven het verhaal staat heb ik dus geen gepast antwoord. In ieder geval 8 toppers bezig gezien met een welhaast perfecte uitvoering van de teamafspraken, mooie uitgespeelde goals, gretigheid en plezier in het spelletje. We hebben dus wel wat meer gewonnen dan alleen de wedstrijd!

Het tweede heb ik grotendeels gemist door een ellendige file in Den Haag. Eenmaal aanwezig was er al sprake van een gat (5-11 zeg ik uit mijn hoofd), dat onze reserves niet meer om konden buigen. Wellicht kan er komend weekend wat olie op het vuur, pepers in de reet en het gas erop tegen Sporting Trigon 3. Ik ga er vanuit dat de punten dit keer mee terug gaan Den Haag!

Rob Siemer

(302)

Mijlpaal?

Mijlpaal?

In het weekend dat Max niet eens de eerste bocht doorkwam door een lompe actie van Raikonen, het Nederlandse Davis Cup team weer terugkeert in de wereldgroep, Ajax punten verspeelt tegen ADO en Feyenoord hoogst waarschijnlijk de bietenbrug op gaat uit bij PSV, leverden de spelers van ALO 1 een puike prestatie door, voor het eerst dit seizoen, meer dan 20 goals te maken.

Aanvankelijk zag het daar helemaal niet naar uit. Hoewel ALO de gehele eerste helft wel initiatief had lukte het niet om een gat te slaan van meer dan 2 goals. Verdedigend zat het goed in elkaar en we haalden veel ballen eruit voordat Conventus ook maar een keer op de korf kon vuren. Af een toe een stippie tegen of een vrijer doordat we net effe te laat waren maar dat hoort erbij. We moesten dus 11 x slikken de eerste helft net als onze opponenten, die links- of rechtsom iedere keer de veerkracht hadden om de achterstand weer goed te maken. (Rust 11-11).

Meteen na rust valt gelijk het eerste schot voor Conventus. Niet iets om wakker van te liggen want met dat bijltje hebben we al twee keer eerder gehakt. Duidelijk was dat iedereen dacht: “Tot hier en niet verder”!
Isabel, Colin en Casper sloegen eerst een gaatje van 2 (12-14) waarna, na de 13-14 er een zevenklapper volgde van Casper (3x), Sven (2x), Sophie en Denise. Ik moet er wel bij vertellen dat hier stippen bij zaten die door Elise, Isabel en Denise versierd waren. Bij 13-21 hadden we ons record al te pakken maar we zaten pas in minuut 17 van de tweede helft. Het verzet van Conventus was in ieder geval gebroken en ALO ging op weg om hun eigen lat erg hoog te leggen als het om aantal goals in een veldwedstrijd gaat. Einduitslag 18 – 30! Uiteindelijk scoorde alleen Elise geen velddoelpunt (wel 2 stippen mee) maar het is voor elke ploeg dus wel een wapen als iedereen goals kan maken. Daardoor staan we ook bovenaan samen met Juliana. Laten die nu net volgende week op bezoek komen in Den Haag. Van mij mogen we er dan gewoon 19 ingooien over twee helften. Wanneer de ploeg uit Oud Gastel dan maar een minder maakt heb ik daar geen moeite mee.
Ik besluit met het uitspreken van enige trots dat jullie de tweede helft zo goed zijn doorgegaan en de lat erg hoog hebben gelegd voor jezelf. Aan de andere kant zei Cruyff ooit niet eens: “Je hoeft er maar 1 meer te maken dan de tegenstander”. Dat is dan ook weer een waarheid als een koe!

En Roy, als je deze uitdrukking ook niet kent zet ik alvast de uitleg bij. Nooit te oud om te leren toch?

‘Een waarheid als een koe’ wil zeggen dat de waarheid soms zo groot is dat je hem niet kunt missen. Net zo min als je een koe over het hoofd kunt zien. Waar komt de uitdrukking vandaan? De naslagwerken laten ons in de steek. Wel vinden we de uitdrukking al terug in een briefwisseling uit 1887 tussen de schrijvers Jac. Van Looy en Lodewijk van Deyssel. Zelfs het Afrikaans, dat zich sinds de 17de eeuw apart van het Nederlands ontwikkeld heeft, kent de uitdrukking. We mogen er dus vanuit gaan dat het om een zeer oude uitdrukking gaat.

Pim, bedankt voor het vastleggen van dit historisch document. En de vier, inmiddels bruin geblakerde wissels, bedankt voor de steun vanaf de bank!

Rob Siemer

(265)

Misschien niet oogstrelend maar wel super spannend!

Misschien niet oogstrelend maar wel super spannend!

Nexus, een fusieclub van ODI en Harga uit Schiedam, lijkt een blijvertje in de tweede klasse, nadat ze 2 seizoenen geleden promoveerden naar deze klasse na een spannende beslissingswedstrijd tegen Dijkvogels. We hadden onze handen vol aan de enorme lange mannen. Het zijn er zelfs 4 wanneer er geen blessures zijn. Hoewel de start van de wedstrijd verliep zoals je hoopt (stippie van Cas en een lekker schotje van Myrt) was het na een kwartier al weer 4-4 voordat Flemming het op zijn heupen kreeg (2x) en Roy, zij zorgden voor wat adem (7-4).

Saillant detail was dat wij het met 1 à 2 schoten per aanval moesten doen en Nexus zelfs een keer scoorde uit het elfde schot in een aanval. Hierdoor was het ook de rest van de eerste helft een gelijkopgaande strijd waardoor we met 10-9 de kleedkamer opzochten. We hadden wel wat weggegeven de eerste helft doordat we te makkelijk lieten schieten uit de 3:1, we soms te laat waren om de eerste aangeef eruit te halen en simpelweg niet op tijd aansloten bij wegtrekacties van de Schiedammers. Moeilijk om iets om te draaien wanneer je zelf geen lengte hebt om daar tegenover te zetten. Selectiever zijn met schieten en een schot alsnog verleggen wanneer weer een heer terugviel. Het was allemaal lastig.

Na een minuut of 5 in de tweede helft toch maar weer doorgewisseld naar de vertrouwde opstelling mede omdat het herstel van de getrokken verstandskies van Sven een stuk beter verliep dan de vorige keer. In de tweede helft kwamen we in totaal 4x met een punt achter (10-11, 12-13, 15-16 en 16-17) met nog 14 minuten op de klok, goed voor een grijze haar bij mijn slaap. Positief puntje, net als vorige week, niemand raakte in paniek en doelpunten van ALO kwamen van alle tien spelers die binnen de lijnen kwamen. Colin, Denise en Isabel legden de fundering voor de uiteindelijke winst door een triootje goals waardoor de eerder genoemde achterstand van 16-17 omdraaide naar een 19-17 voorsprong. En dan kijk je natuurlijk met zijn allen naar de klok en constateer je dat er nog 8 hels lange minuten uitgespeeld moeten worden. Soof, voor Myrthe, is weer terug na haar enkelblessure en luisterde haar invalbeurt meteen op met een, uiteindelijk winnende 20-18, slim doorloopje. Het aanvalsspel in de eindfase was aan beide kanten geforceerd waardoor het er allemaal niet meer uitzag maar wat maakt dat uit als je de wedstrijd winnend uit het vuur sleept tegen een hele lastige ploeg. Op Elises 22 verjaardag heeft haar ploeg gezorgd voor een lekker cadeautje. Volgende week Conventus uit!

Rob Siemer

(206)

A2: Kampioenen en toch niet eerste worden in de poule

A2: Kampioenen en toch niet eerste worden in de poule

De laatste wedstrijd van het zaalseizoen, was het al duidelijk dat de teams in deze poule dicht bij elkaar zaten. ALO A2 kon de winst net niet verzilveren, maar is steeds beter gaan spelen en heeft laten zien dat ze er echt ” als team voor gaan”. Meestal met eigen spelers, en een enkele keer ondersteund door invallers uit de B1, kunnen ze allemaal trots zijn op de resultaten:

  • Elke speler is bereid zich in te zetten voor het beste resultaat. Het gaat er niet om dat je zelf scoort, maar ook een ander ondersteunt om een punt te maken.
  • Voor een bal wordt ” gevochten” en ook de afvang is goed georganiseerd.
  • Ze zijn niet afhankelijk van een aantal spelers die de punten verzilveren: iedereen kan de bal door de korf schieten. De ene keer met een afstandsschot, dan weer een doorloop maar ook onverwachte schijnbewegingen worden gemaakt.
  • Gewoon doorgaan, als de bal er niet in wil: dat is het motto.
  • De scheidsrechter krijgt niet de schuld als hij verkeerde beslissingen neemt; er wordt na afloop vooral gekeken wat ze zelf anders hadden kunnen doen.
  • Coaches (vaak Casper, soms een invaller als de A1 en A2 tegelijk moeten spelen) zijn positief over de inzet van allen, en er wordt vooral gekeken naar wat de volgende keer nog beter kan.
  • Heeft een speler een mindere dag, dan wordt er niet onderling over gemopperd.
  • En wanneer een ander een goede actie maakt, zijn de anderen enthousiast en trots, waardoor successen worden gedeeld.

Binnen de breedtesport, mag er uit andere teams ingevallen worden. En dat maakt, dat er makkelijk  spelers uit andere teams kunnen invallen.
Bij deze laatste uitwedstrijd, wilde de tegenstander erg graag winnen om een gedeelde eerste plaats te bemachtigen. Dat leverde bijzondere taferelen op: grote heren die kwamen invallen, werden tegen de meiden ingezet. Toen ALO voorstond, werden er nog een aantal spelers gewisseld. Er werd gescholden in het veld, omdat ALO iets te sterk was. En uiteindelijk won de tegenstander in de laatste minuten. Bij de tegenstander waren tranen zichtbaar; niet van geluk, maar teleurstelling. Vaste spelers uit dit team waren vervangen door anderen uit een hoger team en zij waren het niet eens met deze keuze van de coach. ALO ging na een peptalk van Casper en een gesprek onderling met opgeheven hoofd de zaal uit. Ze waren tevreden dat ze een goede wedstrijd hadden gespeeld en als team zijn blijven spelen.

Kortom: we kunnen trots zijn op dit superteam en de coaches die dit met hen hebben bereikt!

Nicolette

(189)